การเข้ารหัสต้นทางถึงปลายทางของ ttl.space ทำงานอย่างไร
อัปโหลดไฟล์ไปยังบริการส่วนใหญ่ แล้วเซิร์ฟเวอร์จะเห็นทุกอย่าง Dropbox, Slack, อีเมล ไบต์ทั้งหมดผ่านเครื่องที่อ่านมันได้ ผู้ดูแลระบบอ่านได้ คนในที่มีเจตนาร้ายอ่านได้ ไฟล์ดัมพ์ฐานข้อมูลที่ถูกขโมยไปก็อ่านได้ไม่มีปัญหา
การเข้ารหัสต้นทางถึงปลายทางทำลายความสมมาตรนั้น ไฟล์ถูกเข้ารหัสบนเครื่องของคุณก่อนออกจากเครื่อง และคงสภาพเข้ารหัสไว้จนกว่าจะกลับมาอยู่บนอุปกรณ์ที่คุณควบคุม เซิร์ฟเวอร์ของเราเก็บเพียงไบต์ที่อ่านไม่ได้
ต่อให้มีหมายศาล สิ่งที่ได้ก็คือข้อมูลที่เข้ารหัส ต่อให้ฐานข้อมูลรั่ว สิ่งที่ได้ก็คือข้อมูลที่เข้ารหัส นั่นคือคำมั่นสัญญา และการออกแบบทั้งหมดมีอยู่เพื่อรักษาคำมั่นนั้น
เกิดอะไรขึ้นตอนที่คุณอัปโหลด
ในเบราว์เซอร์ของคุณ ก่อนที่จะมีไบต์ใดแม้แต่ไบต์เดียวออกสู่เครือข่าย:
- สร้าง salt (16 ไบต์) และ base nonce (24 ไบต์) ซึ่งทั้งสองสุ่มด้วยวิธีที่ปลอดภัยในเชิงการเข้ารหัส
- รัน Argon2id กับรหัสผ่านของคุณและ salt: 3 รอบ ใช้ RAM 64 MiB ผลลัพธ์ 256 บิต นั่นคือคีย์เข้ารหัส ตัวรหัสผ่านไม่ถูกใช้ที่อื่นอีก โทเค็นดาวน์โหลดที่อธิบายด้านล่างสร้างจากคีย์นี้ด้วย HMAC ไม่ได้สร้างจากรหัสผ่าน
- แบ่งไฟล์เป็น ชิ้นละ 64 KiB เข้ารหัสแต่ละชิ้นด้วย XChaCha20-Poly1305 nonce ของชิ้นที่ i คือ base nonce XOR i+1 ชิ้นข้อมูลทุกชิ้นมีแท็กยืนยันความถูกต้อง 16 ไบต์ จึงไม่มีข้อมูลเสียหายโดยไม่รู้ตัว และไม่มีการแก้ไขที่ตรวจไม่พบ
- เข้ารหัสชื่อไฟล์ ขนาดไฟล์ และขนาดชิ้นข้อมูลเป็นบล็อกเมทาดาทา “ชิ้น 0” ด้วยอัลกอริทึมเข้ารหัสตัวเดียวกันและ base nonce ที่ไม่เปลี่ยนแปลง (ตัวนับ 0) นั่นเป็นเหตุผลที่ชิ้นของไฟล์เริ่มที่ i+1
- นำส่วนหัวขนาด 46 ไบต์มาต่อไว้ข้างหน้า ประกอบด้วย magic byte 4 ไบต์ salt base nonce และความยาวของเมทาดาทาที่เข้ารหัส
- ส่งผ่าน HTTPS: ไฟล์เล็กส่งในคำขอเดียว ไฟล์ใหญ่ส่งเป็นส่วนละ 16 MiB เบราว์เซอร์คำนวณลายนิ้วมือดิจิทัลของแต่ละส่วนด้วย SHA-256 และเซิร์ฟเวอร์จะเก็บส่วนนั้นก็ต่อเมื่อสิ่งที่มาถึงตรงกัน
โครงสร้างข้อมูลที่ส่งบนสายเล็กพอที่จะอยู่ในบรรทัดเดียว:
MAGIC(4) || salt(16) || baseNonce(24) || metaLen(2) || encMeta || encChunks...
เซิร์ฟเวอร์เขียนข้อมูลก้อนที่เข้ารหัสไว้ภายใต้โทเค็นสุ่ม 10 อักขระ และส่ง https://ttlspaceusercontent.com/Kx7mQp2wNr กลับมา รหัสผ่านแสดงแยกต่างหากบนหน้าอัปโหลดสำเร็จ คุณแชร์ทั้งสองอย่าง
ทำไมต้อง XChaCha20-Poly1305
nonce ขนาด 24 ไบต์ไม่ได้มีไว้เพื่อความสวยงาม ChaCha20-Poly1305 รุ่นปกติใช้ 12 ไบต์ ซึ่งมีค่าที่เป็นไปได้เพียง 2⁹⁶ ค่า ถ้าสุ่มจากพื้นที่ 12 ไบต์มากพอ ท้ายที่สุดก็จะชนกัน และภายใต้คีย์เดียวกัน การใช้ nonce ซ้ำทำให้อัลกอริทึมเข้ารหัสพัง ข้อมูลต้นฉบับทุกไบต์ของทั้งสองข้อความที่ชนกันจะรั่วไหล ที่ 24 ไบต์เรามีค่าที่เป็นไปได้ 2¹⁹² ค่า เราดึง nonce ใหม่จาก crypto.getRandomValues() สำหรับการอัปโหลดทุกครั้งได้ตลอดไป และโอกาสที่จะชนกันก็ยังน้อยจนแทบเป็นศูนย์ นี่คือความต่างระหว่าง “ระวังตัวนับของคุณให้ดี” กับ “สร้างขึ้นมาเลย”
ทำไมต้อง Argon2id กับ 64 MiB
คีย์ที่สร้างจากรหัสผ่านแข็งแรงได้เพียงเท่าต้นทุนในการเดารหัสผ่านนั้น Argon2id ที่ใช้หน่วยความจำ 64 MiB ต่อการลองหนึ่งครั้งทำให้การเดาแบบ brute force ด้วย GPU ไม่คุ้มทุน ชุดเครื่องที่ทดสอบแฮช SHA-256 ได้หนึ่งพันล้านค่าต่อวินาทีทำได้เพียงเศษเสี้ยวของหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของจำนวนนั้นกับ Argon2id ที่พารามิเตอร์เหล่านี้ ถ้าคุณให้เราสร้างรหัสผ่านให้ พื้นที่ค้นหาก็ใหญ่พอที่จะแตะต้องไม่ได้อยู่แล้ว ถ้าคุณตั้งรหัสผ่านเอง Argon2id ก็ช่วยให้คุณมีระยะปลอดภัยเพิ่มขึ้น
คำขอไฟล์: รหัสผ่านที่ไม่มีใครพิมพ์
คำขอไฟล์ ใช้รูปแบบเดียวกันโดยเปลี่ยนเพียงอย่างเดียว เมื่อผู้ขอสร้างคำขอ เบราว์เซอร์ของเขาสร้างคู่คีย์ X25519 และให้เซิร์ฟเวอร์เฉพาะคีย์สาธารณะ เบราว์เซอร์ของผู้ส่งเข้ารหัสไฟล์ตามขั้นตอนข้างต้นด้วยรหัสผ่านแบบสุ่ม แล้วผนึกรหัสผ่านนั้นไว้กับคีย์สาธารณะด้วย crypto_box_seal ของ libsodium เซิร์ฟเวอร์เก็บรหัสผ่านที่ผนึกไว้ถัดจากข้อมูลที่เข้ารหัส และเปิดไม่ได้ทั้งสองอย่าง เบราว์เซอร์ของผู้ขอเปิดผนึกด้วยคีย์ลับ ซึ่งไม่เคยออกจากเบราว์เซอร์นั้น แล้วถอดรหัสไฟล์เหมือนไฟล์อื่น ๆ
สิ่งที่เซิร์ฟเวอร์เห็น และสิ่งที่ไม่เห็น
| เซิร์ฟเวอร์เก็บ | เซิร์ฟเวอร์ไม่เห็น |
|---|---|
โทเค็น URL 10 อักขระ (ส่วนพาธ /Kx7mQp2wNr) |
รหัสผ่าน |
| ข้อมูลก้อนที่เข้ารหัส | คีย์ที่สร้างขึ้น |
แฮชของโทเค็นที่สร้างขึ้น: SHA-256(HMAC-SHA256(key, "ttl-download-token" || 0x01)) ซึ่งใช้ยืนยันโทเค็นดาวน์โหลดขนาด 32 ไบต์ที่ไคลเอนต์ส่งมา |
ชื่อไฟล์ |
| IP ของคุณ สองครั้ง: เป็นแฮชที่ใช้คีย์ (ดัชนีตรวจสอบ) และเป็นข้อมูลที่เข้ารหัสด้วย AES-GCM ซึ่งผู้ให้บริการถอดรหัสได้เพื่อสอบสวนการละเมิด และข้างกันคือประเทศ เมือง และเครือข่ายที่ IP นั้นสังกัดอยู่ ณ ขณะนั้น | เนื้อหาของไฟล์ |
| เวลา ขนาดของข้อมูลก้อนนั้น ว่าเป็นไฟล์หรือโน้ตข้อความ user agent ของคำขอ และรายการภาษาของเบราว์เซอร์ | สิ่งใดก็ตามที่แปลงเป็นข้อมูลต้นฉบับได้ |
ไม่มีสิ่งใดที่เซิร์ฟเวอร์ถืออยู่ที่ย้อนกลับเป็นไฟล์ต้นฉบับได้ แฮชของโทเค็นที่เก็บไว้ยืนยันได้ว่า “การดาวน์โหลดนี้เป็นของการอัปโหลดนั้น” โดยที่เซิร์ฟเวอร์ไม่เคยแตะต้องคีย์เลย หมายศาล ฐานข้อมูลรั่ว หรือการดัมพ์โดยคนใน จะได้เพียงข้อมูลที่เข้ารหัสและเมทาดาทาตรวจสอบข้างต้น แต่ไม่มีชื่อไฟล์ ไม่มีเนื้อหาไฟล์ ไม่มีรหัสผ่าน และไม่มีคีย์ที่สร้างขึ้น
มีทางเดียวที่รหัสผ่านจะมาถึงเราได้ คือมีคนที่มีรหัสผ่านรายงานไฟล์ว่าละเมิดและใส่รหัสผ่านไว้ในรายงาน เราจะเก็บรหัสผ่านนั้นไว้แบบเข้ารหัส 90 วัน (หนึ่งปีสำหรับสื่อล่วงละเมิดทางเพศเด็ก) เพื่อส่งมอบให้เจ้าหน้าที่เมื่อมีคำขอทางกฎหมายที่ถูกต้องเท่านั้น เราไม่เคยเปิดไฟล์เอง
เหมาะกับใคร ถ้าคุณกำลังส่งข้อมูลทางการแพทย์ เอกสารทางกฎหมาย โค้ดที่ยังไม่เผยแพร่ หรืออะไรก็ตามที่คุณจะเสียใจถ้ารั่วไหล การเข้ารหัสต้นทางถึงปลายทางคือค่าเริ่มต้นที่ถูกต้อง ถ้าไฟล์เปิดเผยต่อสาธารณะอยู่แล้ว ก็ไม่สำคัญ ต้นทุนของการทำให้ถูกต้องอยู่ที่ราว ๆ Argon2id หนึ่งวินาทีบนแล็ปท็อปสมัยใหม่ (นานกว่านั้นบนฮาร์ดแวร์รุ่นเก่าหรือมือถือ)
สิ่งที่วิธีนี้ทำไม่ได้
E2E ปกป้องท่อระหว่างอุปกรณ์สองเครื่อง แต่ไม่ได้ตามไฟล์ไปหลังจากที่ไฟล์ถึงปลายทาง ถ้าอุปกรณ์ของผู้รับมีคีย์ล็อกเกอร์ ส่วนขยายเบราว์เซอร์อันตราย หรือมีคนแอบมองข้ามไหล่ คนเหล่านั้นก็เห็นสิ่งที่ผู้รับเห็น ไม่มีอะไรในโปรโตคอลนี้เปลี่ยนเรื่องนั้นได้
รหัสผ่านเป็นจุดอ่อนอีกจุดหนึ่ง Argon2id ทำให้การเดาแต่ละครั้งแพง แต่ password123 ก็ยังเดาได้ในเวลาที่สมเหตุสมผล ส่วนรหัสผ่านที่ระบบสร้างให้เดาไม่ได้
คุณต้องเชื่อใจเรามากแค่ไหนขึ้นอยู่กับว่าใช้ไคลเอนต์ตัวไหน CLI เป็นโอเพนซอร์สและไม่เคยโหลดโค้ดจากเซิร์ฟเวอร์ของเรา ต่อให้ ttl.space ถูกเจาะก็ส่งให้ CLI ได้เพียงข้อมูลที่เข้ารหัส ส่วนในเบราว์เซอร์ ตัวโค้ดถอดรหัสเองมาจากเซิร์ฟเวอร์ของเราทุกครั้งที่เข้าเว็บ เซิร์ฟเวอร์ที่ถูกเจาะจึงส่ง JavaScript ที่ถูกแก้ไขไปเพื่อดักรหัสผ่านของคุณได้ ถ้าเรื่องนี้สำคัญสำหรับไฟล์ที่คุณส่ง ให้ใช้ CLI